5 lipca 2008 @ 13:43 · Kategoria Turystyka
Krakowski port lotniczy (lub Kraków Airport; kod IATA: KRK, kod ICAO: EPKK) mieści się niedaleko bazy wojskowej w Balicach, nieco ponad 10 kilometrów od jednego z najczęściej odwiedzanego przez turystów i największego miasta Polski – Krakowa.
Historia cywilnego lotniska na przeloty pasażerskie oraz handlowe w Balicach rozpoczyna się w roku 1964, kiedy Ministerstwo Obrony Narodowej postanowiło przeznaczyć część istniejącego tu lotniska wojskowego przeznaczyć na cele cywilne. Pierwszy budynek dworca pasażerskiego został oddany do użytku w cztery lata później, w tym roku także lotnisko zostało wyposażone w precyzyjny radar PAR-T3. W kolejnych latach lotnisko było stopniowo wyposażane w konieczne elementy, jak oświetlenie pasa startowego czy strażnica przeciw pożarowa. Od roku 1989 ruszyły prace nad rozbudową i przystosowaniem dworca do większej przepustowości pasażerów i tak w 93 roku oddano pierwszą wersję terminala, który był stopniowo rozbudowywany na potrzeby międzynarodowego, zwiększającego się ruchu. Pod opiekę patrona, Papieża Jana Pawała II, terminal został oddany 30 listopada 1995 roku, wraz z oficjalnym otwarciem odnowionego i wydłużonego pasa startowego.
Pierwszy oficjalny lot transatlantycki do portu w Krakowie – Balicach odbył się 7 grudnia 1997 roku. Lecący z z Newark Boeing 767 należący do PLL LOT rozpoczął niejako nową erę dla lotniska i zainaugurował otwarcie ważnego kanału podróżniczego. Rok następny to zatem rok pierwszy przylotów linii z Izraela, Nowego Yorku, Chicago i Toronto. Kolejnym ważnym krokiem było otwarcie w roku milenijnym nowego Terminalu Cargo, a następnie uruchomienie usług tanich przewoźników (jak Germanwings czy Sky Europe) w roku 2004. Otwarcie nowego terminala dla ruchu krajowego nastąpiło 1 marca 2007.
Wraz ze wzrostem popularności turystycznej i biznesowej Polski oraz samego Krakowa, a także dzięki wzrastającemu znaczeniu samego portu, lotnisko w Balicach rozwijało się nie tylko pod względem czysto technicznym, ale także jakościowym. Stopniowo otwierano tu sklepy i restauracje, dzięki którym podróżni oraz oczekujący na swoich bliskich mogą spędzić miło i ciekawie czas. Usprawniono także system wyjazdu i wyjazdu, dzięki czemu podróżny może zostać szybko i sprawnie przekierowany od kontroli bagażu do kontroli biletu. Rozbudowane zostały poczekalnie, w których zadbano o komfort klientów. Usprawniono także system dowozu pasażerów autobusami od budynku do samolotu. Lotnisko może się zatem już poszczycić wysokim standardem dorównującym standardom europejskim i zbliżającym go do innych dużych lotnisk polskich, jak te w Warszawie, Poznaniu czy Katowicach.
Od roku 2006 istnieje połączenie pociągowe Kraków Główny (główny dworzec PKP w Krakowie, znajdujący się ok 10 minut od Rynku Głównego) – Kraków Balice. Szynobus dowozi podróżnych w okolice terminalu międzynarodowego T1, a odległość między stacją a lotniskiem można pokonać pieszo.
Z międzynarodowego terminala (T1) korzystają następujące linie: Alitalia (Włochy: Mediolan-Malpensa), Austrian Airlines (Austria: Wiedeń-Schwechat), Bmibaby (Wielka Brytania: Birmingham, British Airways (Wielka Brytania: Londyn-Gatwick), Brussels Airlines (Belgia: Bruksela), Centralwings (Holandia: Amsterdam-Schiphol, Grecja: Ateny-Elefthérios Venizélos, Wielka Brytania: Birmingham, Londyn-Gatwick, Manchester, Włochy: Bolonia, Rzym-Ciampino, Irlandia: Cork, Dublin, Hiszpania: Girona, Niemcy: Hamburg, Lille), Czech Airlines (Czechy: Praga-Ruzyně), easyJet (Wyspy Brytyjskie: Belfast-International, Bristol, Bournemouth, Dortmund, Edynburg, Liverpool-John Lennon, port lotniczy Londyn-Gatwick, Londyn-Luton, Newcastle, Francja: Paryż-Roissy-Charles de Gaulle), Finnair (Finlandia: Helsinki-Vanataa), Germanwings (Niemcy: Kolonia/Bonn-Konrad Adenauer, Stuttgart), Jet2.com (Anglia: Leeds/Bradford), Jet Air (Poznań), LOT Polish Airlines (Stany Zjednoczone: Chicago-O’Hare, Nowy Jork-JFK, Nowy Jork/Newark-Liberty, Niemcy: Frankfurt-Ren-Men, Francja: Paryż-Roissy-Charles de Gaulle, Izrael: Tel Awiw-Ben Gurion, Polska: Warszawa – Okęcie), także EuroLOT (Warszawa,Austria: Wiedeń-Schwechat), Lufthansa (Niemcy: Frankfurt-Ren-Men), Meridiana (Włochy: Turyn), Norwegian (Norwegia: Oslo-Gardermoen, Stavanger, Szwecja: Sztokholm-Arlanda), Ryanair (Irlandia: Dublin, East Midlands, Glasgow-Prestwick, Shannon, Anglia: Liverpool-John Lennon, Londyn-Stansted, Wlochy: Mediolan/Bergamo-Orio al Serio), Scandinavian Airlines System (Norwegia: Oslo-Gardermoen), SkyEurope Airlines (Austria: Wiedeń-Schwechat), Sterling Airlines (Dania: Kopenhaga-Kastrup), Transavia (Francja: Paryż-Orly). Terminal krajowy (T2) przeznaczony jest dla rejsów do Warszawy Polskimi Liniami Lotniczymi LOT, także przez EuroLOT i JetAir. Częstymi i popularnymi są także loty czarterowe (między innymi do Turcji, Egiptu, Hiszpanii i Włoch).
5 lipca 2008 @ 13:41 · Kategoria Turystyka
Aeropuerto de Madrid-Barajas (kod IATA: MAD, ICAO: LEMD) to ogromny międzynarodowy port lotniczy położony dwanaście kilometrów na północny-wschód od centrum historycznej stolicy Hiszpanii – Madrytu. Port ten jest jedynym położonym tak blisko stolicy państwa w całej Europie.
W 1928 roku rząd hiszpański wysunął propozycję utworzenia narodowego cywilnego przemysłu lotniczego. Pomysł budowy lotniska w stolicy wniknął niemal natychmiastowo, stąd między innymi miały kursować samoloty linii Iberia do Sevilli i Barcelony. Na miejsce powstania lotniska wybrano tereny niedaleko miejscowości Bajaras, ze względu na dogodne położenie oraz słabe zaludnienie w tych okolicach. Projekt wykonał architekt Luis Gutiérrez Soto wraz z inżynierem Marqués de los Álamos. Oficjalne otwarcie tak lotniska jak i samego ruchu powietrznego nastąpiło 22 kwietnia 1931 roku, natomiast pod koniec roku 1933 Líneas Aéreas Postales Españolas (LAPE) rozpoczęło loty komercyjne, otwierając trasę do Barcelony. Pierwsze loty międzynarodowe miały miejsce na początku lat 40′. Na lądowisku powstało ogromne białe logo z nazwą lotniska, do pierwszego terminala pasażerskiego w niedługim czasie dołączył budynek Klubu Lotniczego, a później hangary.
W latach 50′ lotnisko posiadało już pięć pasów startowych. Ze względu na swe dogodne położenie oraz wzrost zainteresowania turystycznego, z roku na rok ilość pasażerów korzystających z portu wzrastała, osiągając w połowie wieku nieprawdopodobną liczbę połowy miliona. W roku 1954 hiszpańskie linie Iberia wypuściły stąd pierwszy samolot o prędkości ponaddźwiękowej, który przebył trasę z Madrytu do Nowego Yorku w niewiele ponad trzy godziny. W trzy lata później, ze względu na swoje warunki parkowania i lądowania, lotnisko Madryt-Bajaras otrzymał pierwszą klasę w Międzynarodowym Planie Portów Lotniczych. Ze względu na zwiększające się loty samolotami o silnikach odrzutowych konieczna była modernizacja i zmniejszenie liczby pasów startowych. Od roku 1965 rozpoczęto przebudowę dążącą do dwóch, skrzyżowanych i utwardzonych dróg.
Zdecydowanym kamieniem milowym w inwestycji lotniska był rok 1982 (jak zresztą w większości hiszpańskich inwestycji) – rok Pucharu wiata w Hiszpanii. Na tę okazję odnowiono terminal lotów krajowych i włożono sporo pracy w modernizacją budynków. W XXI wiek Madryt-Bajaras weszło z jednymi z najlepszych wyników pod względem przepływu pasażerów obsługi linii lotniczych, budową nowych terminali i dwóch nowoczesnych pasów startowych, których inauguracja odbyła się 5 lutego 2006 roku.
Z czterech powstałych tu terminali, pierwszy i czwarty stanowią najprawdopodobniej w największym stopniu o statystykach lotniska. Terminal 1 obsługuje linie lotnicze z całego świata, także te niskobudżetowe (easyJet, Germanwings, Norwegian, Ryanair), Terminal 2 obsługują linie airBaltic, Air Berlin, Air Europa, Air France, Alitalia, KLM Royal Dutch Airlines, Scandinavian Airlines System, Spanair i TAP Air Portugal, natomiast Terminal 3 – Aerolineas de Baleares (do Palma de Mallorca), Lagun Air (w kierunku na León), Pyrenair (Huesca), TAER Andalus (Cordoba) i Spanair (jedynie do i z Barcelony). Ogólnie te trzy terminale stanowiąc lądowiska dla linii należących do grup Sky Team, Star Alliance oraz Air Europa. Ostatni Terminal 4, podzielony na budynek główny (T4) i boczny (T4S) to drugi na świecie pod względem wielkości (po Hongkongu) terminal, który jest bazą dla hiszpańskich linii Iberia oraz członków Oneworld.
Od wielu lat port lotniczy Madryt-Bajaras stanowi także ciekawe centrum kulturalne. Organizowane były tu niejednokrotnie wystawy czasowe nowoczesnych artystów, konkretne terminale posiadają także swoje wystawy stałe. Oddział kulturalny zarządu lotniskiem organizuje zorganizowane wycieczki z przewodnikiem tak pod Madrycie, jak i po samym lotnisku, budynki są także dokładnie prezentowane wycieczkom szkolnym, praktyki odbywają tu studenci różnorodnych kierunków z całego świata.
5 lipca 2008 @ 13:39 · Kategoria Turystyka
London Heathrow Airport lub po prostu Heathrow (IATA: LHR, ICAO: EGLL) jest prominentnym lotniskiem w Londynie i w całej Wielkiej Brytanii. Jest także jednym najczęściej odwiedzanych lotnisk w Europie, na którym możemy spotkać najbardziej międzynarodową grupę pasażerów na świecie. Londyńskie lotnisko jest bowiem często nie tylko celem podróży, ale także miejscem przesiadki do lotów w najbardziej odległe zakątki globu – jak Islandia czy Daleki Wschód.
Lotnisko Heathrow obsługiwane jest przez British Airports Authority, przewoźnika z tradycjami, właściciela siedmiu lotnisk brytyjskich. Heathrow jest także centrum linii British Airways, Virgin Atlantic Airways oraz British Midland Airways Limited (BMI).
Położone jest 24 kilometry (15 mil) na wschód od Londynu, posiada dwa równoległe pasy startowe (wschód-zachód) plus jeden krótki (oznaczony numerem 23), z którego samoloty startują podczas silnych wiatrów (choć od niedawna służy głównie za postój taksówek) i cztery terminale. Piąty terminal jest aktualnie w fazie budowy, ale jego otwarcie zaplanowano już na marzec 2008 roku. Na Heathrow planowane są także inne modernizacje: istnieje zamiar przebudowania i odnowienia pozostałych czterech terminali czy stworzenia dodatkowych pasów startowych. W trakcie czterech lat (od 2008-2012) mają być zburzone terminale 1 i 2, które zastąpi Heathrow East – nowoczesny architektonicznie budynek, mający zapewnić pasażerom maksimum komfortu podróży.
W czasach pierwszej wojny światowej Heathrow było miejscem przylotów i odlotów lotnicta wojskowego Wielkiej Brytanii. Loty cywilne z tego miejsca rozpoczęto dopiero w 1946 roku. Pierwszym takim rejsem był lot do Buenos Aires przez Lizbonę. 31 maja 1946 roku nastąpiło oficjalne otwarcie Heathrow dla cywilnych lotów pasażerskich.
Pierwszą płytkę pod nowoczesny pas lotu, ceremonialnie położyła królowa Elżbieta II w 1956 roku. Ona też otworzyła pierwszy terminal, wtedy znany jako Europa Building, dziś jako Terminal 2 (jeden z tych, które – jak wspomnieliśmy wcześniej – mają zostać wyburzone w najbliższym czasie). 1 kwietnia 1955 roku otwarto zaprojektowaną przez Fredericka Gibberda, niemal 40 metrową wieżę kontroli, która zastąpiła starą wieżę RAF (Royal Air Force).
W roku 1977 przedłużono londyńskie metro o drogę do Heathrow bezpośrednio z centrum miasta (konkretnie dzięki linii Piccadilly Line). Ponad dwadzieścia lat później powstała też specjalna kolejka dowożąca pasażerów na miejsce - Heathrow Express.
Liczba gości lotniska stale się powiększała, więc konieczna była budowa kolejnego terminalu. W 1986 roku książę i księżna Walii otworzyli czwarty terminal na Heathrow.
Dziś z Heathrow odlatują samoloty 90 linii. Między innymi British Airways, LOT, Air France, Lufthansa, Alitalia. Loty odbywają się w 170 kierunkach świata, m.in. do Irlandii, na Bliski Wschód, do Japonii, na Cypr, Islandię, do Stanów Zjednoczonych, Polski, Grecji i Rosji. Rocznie Heathrow odwiedza niemal 70 milionów pasażerów, z których tylko 11 procent podróżuje po Wielkiej Brytanii, a prawie połowa wybiera się w bardzo dalekie trasy.
